چگونه قلدری کودکان خود را اصلاح کنیم؟

قلدری یا همان زورگویی یکی از شایع ترین مشکلات کودکان است. اگرچه این رفتار به عنوان شکل ناصحیحی از روابط اجتماعی در گروه بزرگسالان و در ارتباط با افراد مختلفی مانند دوست، همسر، رییس، همکار و.. نیز اتفاق می افتد، اما کودکان را با آسیب های جدی تری مواجه می کند و می تواند زمینه ساز تثبیت رفتار قلدرانه در دوره ی بزرگسالی نیز شود.

در صورتی که فرزندتان مرتکب رفتارهای قلدرانه می شود و یا مربی، معلم یا آموزگار هستید، مطالعه ی این مطلب می تواند به شما کمک کند تا رفتار کودکان قلدر را به خوبی تصحیح کنید و مانع از آسیب های بعدی برای فرزندتان و اطرافیانش شوید.

۱.با فرزندتان در مورد رفتار قلدرانه اش گفت و گو کنید.

وقتی رفتار قلدرانه ی کودک تان را مشاهده کردید و یا گزارش هایی مبنی بر قلدری از دیگران دریافت کردید، جلسه ای ترتیب دهید و با کودک تان در مورد آنچه دیده یا شنیده اید به طور مستقیم و شفاف صحبت کنید.

به او بگویید که چقدر دوستش دارید و این مساله را مطرح کنید که رفتار قلدرانه اش با دوستان و اطرافیان شما را نگران کرده است.

در طول مکالمه تان، نکات زیر را رعایت کنید:

 

۱.حتی اگر عصبانی هستید، آرام بمانید و با تن صدای عصبانی صحبت نکنید. این حالت ممکن است باعث اضطراب،عصبانیت و یا ایجاد حالت مقاومت در فرزندتان شود.

۲.در مورد رفتار قلدرانه و صحت آن از فرزندتان سوال کنید که آیا آنچه شنیده اید صحیح بوده یا خیر؟

۳.اگر فرزندتان این مساله را انکار کرد، از او بخواهید تا توضیح قابل قبولی در مورد عدم قلدری بدهد.

۴.به توضیح فرزندتان به دقت گوش دهید. آیا او قلدری می کرده یا در مقابل یک فرد قلدرایستاده؟ اگر مورد دوم صحیح است لازم است به او کمک کنید تا گزینه های دیگری جز پرخاشگری را برای حل مساله استفاده کند.به عنوان مثال می تواند معلم یا والدین را صدا کند و شخصا با فرد قلدر وارد درگیری نشود.

۲.دلایل قلدری کردن فرزندتان را کشف کنید.

دلایل زیادی می تواند منجر به قلدری کردن کودکان شود. ممکن است ان ها بخواهدن از طریق قلدری، همسالان شان را تحت تاثیر قرار دهند و یا توجه آن ها را جلب کنند.

خشم ناشی از عدم توجه در محیط خانه یکی دیگر از دلایل قلدری در کودکان است. همچنین اگر شما و همسرتان درگیری هایی داشته باشید می تواند منجر به بروز رفتار پرخاشگرانه در کودک تان شود.

عموما کودکان قلدر، از احساس ناامنی درونی رنج می برند و ممکن است مورد سوءاستفاده یا بدرفتاری نیز قرار گرفته باشند.

بهتر است در مورد شرایط حاکم بر محیط خانه که منجر به قلدری می شود تجدید نظر کنید هر چند اجرای این توصیه ممکن است در عمل آسان باشد.

نکته ی بسیار مهم دیگر آن است که ممکن است شمااز برخی اتفاقات محیط مدرسه، کودکستان یا مهد کودک بی خبر باشید و فرزندتان در مورد آن ها با شما صحبت نکند.

بنابراین حتما با معلمان و مسئلین مدرسه در تماس باشید تا بتوانید سریعا در جریان همه ی موارد و اتفاقات دور از چشم خودتان قرار گیرید.

۳.بعد از کشف علت بدرفتاری فرزندتان، به دنبال دریافت کمک حرفه ای از یک روانشناس کودک باشید چراکه وجود هیچ علتی نمی تواند توجیهی برای رفتار قلدرانه باشد.
۴.فرض نکنید فرزندتان هرگز قلدری نمی کند.

بسیاری از والدین از پذیرش اینکه فرزندشان مرتکب رفتار قلدرانه ای شده است، خودداری می کنند. ممکن است بگویید فرزند من آرام تر از آن است که به کسی آسیب برساند چون در خانه هرگز چنین رفتارهایی ندارد.

برخی از والدین حتی با وجود آگاهی به قلدری فرزندشان تمایل به نادیده گرفتن این رفتار دارند چراکه فرزندشان را دوست دارند.

با این وجود بسیار مهم است که تشخیص دهید فرزندتان در چه موقعیتی و در برابر چه کسی احساس عدم تسلط و یا آسیب پذیری دارد و اقدامات اصلاحی لازم را انجام دهید.

توصیه می شود به خاطر گزارش های معلمان و والدین دیگر در مورد بدرفتاری فرزندتان از آن ها تشکر کنید، با آن ها در مورد جزییات رفتار قلدرانه گفت و گو کنید و در مورد اقدامات لازم با فرزندتان صحبت کنید.

۵.ویژگی های کودک قلدر را بشناسید و در فرزندتان بررسی کنید.

کودکان قلدر ویژگی هایی دارند که می تواند رفتار قلدرانه را به خوبی پیش بینی کند. بهتر است نسبت به این علایم آگاه باشید و با فرزندتان به گونه ای صحبت کنید که مسئولیت شخصی خودش در برابر رفتارهای پرخاشگرانه اش را انکار نکند.

نمونه ای از صفات کودکان قلدر عبارتند از :

عدم همدلی با دیگران

حسادت

عزت نفس ضعیف

مهارت های اجتماعی ضعیف و رشد نیافته

افسردگی، اضطراب یا ناامیدی

۶.اطمینان حاصل کنید که فرزندتان ناتوانی های دیگری ندارد.

گاهی اوقات ممکن است ناتوانی در برخی رفتارهای اجتماعی دیگر با قلدری اشتباه گرفته شوند.

بنابراین لازم است مطمین شوید که فرزندتان به چنین ناتوانی هایی دچار نیست.

در صورتی که در تشخیص این مساله دچار مشکل هستید، بهتر است علایم رفتاری کودک تان را با یک روانشناس متخصص در میان بگذارید.

به عنوان مثال ممکن است فرزندتان افسرده یا مضطرب باشد و یا به دلیل ناتوانی در پردازش علایم چهره ی دیگران متوجه نشود که دیگران را به طور تصادفی ناراحت کرده است.

۷.برای فرزندتان در مورد اینکه چرا زورگویی درست نیست، توضیح بدهید.

بسیاری از کودکان به ویژه در سن ۵ تا ۸ سالگی متوجه دلایل نامناسب بودن زورگویی نیستند. آن ها فکر می کنند رفتارهای شان جنبه ی شوخی داشته و کسی را ناراحت نکرده است.

اما این مساله نمی توان رفتارهای پرخاشگرانه را توجیه کند.

بنابراین لازم است تا به کمک روش هایی مانند ایفای نقش و مثال زدن به آن ها کمک کنید تا خود را بجای طرف مقابل شان بگذارند و بگویند اگر مورد زورگویی واقع شوند چه احساسی خواهند داشت؟

اگر فرزندتان بتواند خود را در چنین موقعیتی تصور کند، نامناسب بودن زورگویی را درک خواهد کرد و با احتمال بیشتری آن را کنار می گذارد.

لازم است با فرزندتان گفت و گویی واضح و شفاف ترتیب دهید و رفتارهای نشان دهنده ی قلدری را نام ببرید.

به عنوان مثال رفتارهایی مانند حسادت، هل دادن دیگران، فریاد زدن، راه ندادن دیگران در بازی ها، مجبور کردن دوستان به کاری که انجامش را دوست ندارند و.. نمونه هایی از قلدری هستند.

۸.انتظارات رفتاری تان را برای او توضیح دهید.

توضیح دادن اینکه قلدری چیست و چرا مناسب نیست به تنهایی کافی نخواهد بود.

لازم است به فرزندتان بگویید که از او انتظار چه نوع رفتارهایی را دارید. رفتارهایی مانند به اشتراک گذاشتن، بخشش، مهربانی، آرام ماندن و فریاد نزدن، پذیرش اختلاف نظر ها و همدلی با دوستان از جمله رفتارهایی است که می توانید به فرزندتان آموزش دهید.

پیشنهاد می شود در حین بازی، نظاره گر رفتار کودکتان باشید و در صورت مشاهده ی رفتارهای نامناسب، برای اصلاح رفتار به او کمک کنید.

به عنوان مثال در صورتی که فرزندتان با دوستش بر سر اسباب بازی دعوا می کند می توانید ایده ی به اشتراک گذاشتن اسباب بازی ها را مطرح کنید.

به او یادآوری کنید که به هنگام عصبانیت نباید دوستانش را اذیت کند و بهترین روش گفت و گو کردن است.

به دلیل اینکه کودکان در مرحله ی یادگیری رفتار هستند، لازم است تا به صورت دوره ای، انتظارات تان را یادآوری کنید و از فراموش کاری کودکان خشمگین نشوید.

در طول این مدت، تغییرات رفتاری مثبت فرزندتان را به او منعکس کنید تا بتوانید شاهد تغییرات رفتاری مفید، مستمر و امیدوار کننده باشید.

پاسخی بگذارید

WhatsApp chat